نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۱۳۱ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)صبر

شرح ابن‏ میثم

۱۳۱- و قال علیه السّلام:یَنْزِلُ الصَّبْرُ عَلَى قَدْرِ الْمُصِیبَهِ- وَ مَنْ ضَرَبَ یَدَهُ عَلَى فَخِذِهِ عِنْدَ مُصِیبَتِهِ حَبِطَ أَجْرُهُ‏

المعنى

إنّ اللّه سبحانه جعل للإنسان قوّه استعداد لأن یصبر بمقدار مصیبته فمن تمّ استعداده افیض علیه ذلک المقدار من الصبر و من قصر فی الاستعداد لحصول هذه الفضیله و ارتکب ضدّها و هو الجزع حبط أجره و هو ثوابه على الصبر، و کنّى عن الجزع بما یلزمه فی العاده من ضرب الیدین على الفخذین. و قیل: بل یحبط ثوابه السابق لأنّ شدّه الجزع یستلزم کراهیّه قضاء اللّه و سخطه و عدم الالتفات إلى ما وعد به من ثواب الصابرین و هو معدّ لمحو الحسنات من لوح النفس و سقوط ما یلزمها من ثواب الآخر:

مطابق با حکمت ۱۴۴ نسخه صبحی صالح

ترجمه فارسی شرح ابن‏ میثم

۱۳۱- امام (ع) فرمود: یَنْزِلُ الصَّبْرُ عَلَى قَدْرِ الْمُصِیبَهِ- وَ مَنْ ضَرَبَ یَدَهُ عَلَى فَخِذِهِ عِنْدَ مُصِیبَتِهِ حَبِطَ أَجْرُهُ

ترجمه

«صبر و پایدارى به اندازه غم و اندوه مى‏ رسد، و هر کس در هنگام مصیبت دست بى‏ تابى بر زانو زند اجر و پاداش خود را تباه کند».

شرح

خداوند براى شکیبایى انسان در مقابل مصیبت، نیرو و استعدادى در او نهاده است، پس هر کس استعداد کامل داشته باشد این مقدار از شکیبایى از طرف خداوند به او افاضه مى‏ گردد، و کسى که استعداد این فضیلت را کمتر داشته باشد بلکه ضد آن یعنى بى‏ تابى را پیشه کند اجر و پاداشى را که در برابر صبر و شکیبایى مقرر شده از دست داده است. امام (ع) آن چیزى را که به طور معمول لازمه بى‏ تابى است یعنى زدن دستها بر روى زانوها، کنایه از بى‏ تابى آورده است. و بعضى گفته ‏اند، بلکه اجر و پاداش قبلى این شخص از بین مى ‏رود، زیرا شدّت بى ‏تابى باعث قضاى ناگوار الهى و غضب او، و بى ‏توجهى به مصیبت سبب اجرى است که به بردباران وعده داده شده، و این خود انگیزه براى از بین رفتن حسنات از لوح دل و نابودى آنچه لازمه صبر یعنى اجر و پاداش اخروى است.

ترجمه‏ شرح‏ نهج‏ البلاغه(ابن‏ میثم)، ج۵ // قربانعلی  محمدی مقدم-علی اصغرنوایی یحیی زاده

 

بازدیدها: ۷۶

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.