نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۱۱۲ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن ابی الحدید)استدراج

حکمت ۱۱۶ صبحی صالح

۱۱۶-وَ قَالَ ( علیه‏السلام  )کَمْ مِنْ مُسْتَدْرَجٍ بِالْإِحْسَانِ إِلَیْه‏

حکمت ۱۱۲ شرح ابن ‏أبی ‏الحدید ج ۱۸   

۱۱۲: کَمْ مِنْ مُسْتَدْرَجٍ بِالْإِحْسَانِ إِلَیْهِ-  وَ مَغْرُورٍ بِالسَّتْرِ عَلَیْهِ وَ مَفْتُونٍ بِحُسْنِ الْقَوْلِ فِیهِ-  وَ مَا ابْتَلَى اللَّهُ أَحَداً بِمِثْلِ الْإِمْلَاءِ لَهُ قد تقدم القول فی الاستدراج و الإملاء- . فأما القول فی فتنه الإنسان بحسن القول فیه-  فقد ذکرنا أیضا طرفا صالحا یتعلق بها- .

و قال رسول الله ص لرجل مدح رجلا-  و قد مر بمجلس رسول الله ص فلم یسمع-  و لکن قال ویحک لکدت تضرب عنقه-  لو سمعها لما أفلح

ترجمه فارسی شرح ابن‏ ابی الحدید

حکمت (۱۱۲)

کم من مستدرج بالاحسان الیه، و مغرور بالستر علیه، و مفتون بحسن القول فیه و ما ابتلى الله احدا بمثل الاملاء له.

«چه بسا کسانى که با نیکویى کردن به دام افتاده ‏اند و با پرده پوشى از ایشان فریفته گشته ‏اند و با سخن نیک که در باره‏ شان گفته شده است شیفته شده ‏اند و خداوند هیچ کس را به چیزى همچون مهلت دادن نیازموده است.»

در باره استدراج و مهلت دادن سخن گفته شد. همچنین در مورد شیفته شدن آدمى به سخنان پسندیده به حد کافى گفته شد، پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم به مردى که مرد دیگرى را ستودو او نشنیده بود فرمود: اى واى بر تو نزدیک بود گردنش را بزنى و اگر این سخن را شنیده بود رستگار نمى ‏شد.»

جلوه تاریخ در شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدیدجلد ۷ //دکتر محمود مهدوى دامغانى

بازدیدها: ۳۷

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.