خطبه شماره ۱۱۲(نسخه صبحی صالح ) ترجمه عبدالمحمد آیتی

خطبه : ۱۱۲

 و من خطبه له ع ذَکَرَ فِیها مَلَکَ الْمَوْتِ ع وَ تَوَفِّیَهُ اءلاءنفُسَ: 

هَلْ تُحِسُّ بِهِ إِذَا دَخَلَ مَنْزِلاً اءَمْ هَلْ تَراهُ إ ذا تَوَفَّى اءَحَدا؟ بَلْ کَیْفَ یَتَوَفَّى الْجَنِینَ فِی بَطْنِ اءُمِّهِ؟ اءَیَلِجُ عَلَیْهِ مِنْ بَعْضِ جَوارِحِها؟ اءَمْ الرُّوحُ اءَجابَتْهُ بِإذْنِ رَبِّها؟ اءَمْ هُوَ ساکِنٌ مَعَهُ فِی اءَحْشَائِها کَیْفَ یَصِفُ إِلَهَهُ مَنْ یَعْجَزُ عَنْ صِفَهِ مَخْلُوقٍ مِثْلِهِ؟!

ترجمه : 

از خطبه اى از آن حضرت (ع ) در آن از ملک الموت یاد کرده و گرفتن او جانها را:  

آیا وقتى که به خانه اى داخل مى شود، از او آگاه مى شوى یا هنگامى که جان یکى را مى ستاند او را مى بینى چگونه جنین را در رحم مادر مى میراند ملک الموت از کدام عضو مادر به درون مى رود؟ آیا روح به فرمان پروردگارش به او پاسخ مى دهد یا با کودک در درون شکم مادر جاى گرفته ؟ کسى که از وصف مخلوقى چون خود عاجز است خداى خود را چگونه وصف تواند کرد؟

نهج البلاغه خطبه ها//ترجمه عبدالمحمد آیتی

بازدیدها: ۳۰

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *