نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 426 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی)

426-وَ قَالَ ( عليه‏السلام )لَا يَنْبَغِي لِلْعَبْدِ أَنْ يَثِقَ بِخَصْلَتَيْنِ الْعَافِيَةِ وَ الْغِنَى بَيْنَا تَرَاهُ مُعَافًى إِذْ سَقِمَ وَ بَيْنَا تَرَاهُ غَنِيّاً إِذِ افْتَقَرَ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 418 دکتر آیتی

و فرمود (ع): آدمى را به دو خصلت اعتماد نشايد، يكى تندرستى و يكى توانگرى. چه بسا هنگامى كه او را تندرست مى‏ بينى، بناگاه، بيمار شود و هنگامى كه او را توانگر مى‏ بينى، بناگاه، فقير گردد.

ترجمه عبدالمحمد آیتی