نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 435 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی)شکر ودعا

435-وَ قَالَ ( عليه‏السلام )مَا كَانَ اللَّهُ لِيَفْتَحَ عَلَى عَبْدٍ بَابَ الشُّكْرِ وَ يُغْلِقَ عَنْهُ بَابَ الزِّيَادَةِ
وَ لَا لِيَفْتَحَ عَلَى عَبْدٍ بَابَ الدُّعَاءِ وَ يُغْلِقَ عَنْهُ بَابَ الْإِجَابَةِ وَ لَا لِيَفْتَحَ لِعَبْدٍ بَابَ التَّوْبَةِ وَ يُغْلِقَ عَنْهُ بَابَ الْمَغْفِرَةِ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت427 دکتر آیتی

و فرمود (ع): نشود كه خدا در شكر را به روى بنده ‏اى بگشايد، در حالى كه، در افزون شدن نعمت را به رويش بسته باشد.
و نشود كه در توبه را بگشايد، در حالى كه، در آمرزش را بسته باشد.

ترجمه عبدالمحمد آیتی