نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۲۱۱ صبحی صالح(ترجمه دکتر آیتی)مواعظ

۲۱۱-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )

الْجُودُ حَارِسُ الْأَعْرَاضِ
وَ الْحِلْمُ فِدَامُ السَّفِیهِ
وَ الْعَفْوُ زَکَاهُ الظَّفَرِ
وَ السُّلُوُّ عِوَضُکَ مِمَّنْ غَدَرَ
وَ الِاسْتِشَارَهُ عَیْنُ الْهِدَایَهِ
وَ قَدْ خَاطَرَ مَنِ اسْتَغْنَى بِرَأْیِهِ
وَ الصَّبْرُ یُنَاضِلُ الْحِدْثَانَ
وَ الْجَزَعُ مِنْ أَعْوَانِ الزَّمَانِ
وَ أَشْرَفُ الْغِنَى تَرْکُ الْمُنَى
وَ کَمْ مِنْ عَقْلٍ أَسِیرٍ تَحْتَ هَوَى أَمِیرٍ
وَ مِنَ التَّوْفِیقِ حِفْظُ التَّجْرِبَهِ
وَ الْمَوَدَّهُ قَرَابَهٌ مُسْتَفَادَهٌ
وَ لَا تَأْمَنَنَّ مَلُولًا

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت ۲۰۲ دکتر آیتی

و فرمود (ع):

سخاوتمندى، پاسدار آبروهاست
و بردبارى، دهانبند بى خرد
و عفو، زکات پیروزى.
دورى کردن از کسى که با تو بى ‏وفایى کند، پاداش توست.
مشورت کردن، عین ره یافتن است.
هر که تنها به رأى و تدبیر خویش بسنده کند، خود را به مخاطره افکنده.
شکیبایى، دور کننده سختیهاى روزگار است.
بى‏ تابى کردن از یاوران روزگار است بر آزار آدمى.
شریفترین بى‏ نیازیها ترک آرزوهاست.
چه بسا عقلها که گرفتار هوا و هوس‏اند.
تجربه اندوزى نشان پیروزى است.
دوستى با مردم، خود، گونه ‏اى خویشاوندى است.
بر مردم رنجیده و ملول ایمن مباش.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

بازدیدها: ۸۹

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *