نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۸۲ (شرح میر حبیب الله خوئی)

حکمت ۸۶ صبحی صالح

۸۶-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )رَأْیُ الشَّیْخِ أَحَبُّ إِلَیَّ مِنْ جَلَدِ الْغُلَامِ وَ رُوِیَ مِنْ مَشْهَدِ الْغُلَام‏

شرح میر حبیب الله خوئی ج۲۱

الثانیه و الثمانون من حکمه علیه السّلام

(۸۲) و قال علیه السّلام: رأى الشّیخ أحبّ إلیّ من جلد الغلام.

اللغه

(الشیخ): من استبانت فی السنّ و ظهر علیه الشیب (الغلام) ج غلمان الطارّ الشارب-  المنجد.

المعنى

سبب التقدّم فی الامور أمران: البرنامج الصحیح، و العمل المجدّ و خصوصا فی المعارک و الحروب فانّ الظفر و النصر فیها یحتاج إلى هذین الأمرین، و الأوّل‏ ینتج من الرأی الصحیح المستفاد من التجربه و العقل المتکامل و القوه، و الجدّ فی العمل ینتج إذا کان على منهاج مؤثر و إلّا، فربما یکون إعمال القوّه سببا للهلاک و تأییدا للخصم، و الرأى المجرّب غالبا رأى الشیوخ فقال علیه السّلام: رأى الشیخ أحبّ إلىّ من جلد الشّاب و قوّته.

الترجمه

رأى پیره‏مرد، محبوب‏تر است پیش من از چالاکى نوجوان.

و در این معنى گفته شده:

برأیى، لشکرى را بشکنى پشت            بشمشیر از یکی تا ده توان گشت‏

منهاج ‏البراعه فی ‏شرح ‏نهج ‏البلاغه(الخوئی)//میر حبیب الله خوئی

 

بازدیدها: ۲۶

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *