نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۵۳ (شرح میر حبیب الله خوئی)

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۵۳ (شرح میر حبیب الله خوئی)

  حکمت ۴۷۷ صبحی صالح

۴۷۷-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهَا صَاحِبُه‏

  شرح میر حبیب الله خوئی ج۲۱

الثالثه و الخمسون بعد أربعمائه من حکمه علیه السّلام

(۴۵۳) و قال علیه السّلام: أشدّ الذنوب ما استخفّ به صاحبه.

المعنى

قد سبق من حکمه علیه السّلام ما یقرب من تلک و فسّرناه هنالک، و یشدّد الذّنب الاستخفاف به من وجوه:

۱-  الاستخفاف بالذّنب هتک لحرمه المولى و توهین لأمره، و الهتک و التوهین بحضره الحقّ عظیم و شدید.

۲-  الاستخفاف تجرّی على ارتکاب الخلاف و التجرّی هو مخّ العصیان الموجب للعقاب و النکران.

۳-  الاستخفاف على الذّنب موجب للاصرار علیه، و الاصرار على الصغیره کبیره موبقه فلا ینبغی لأحد أن یعصیه فی أمره و إن کان قلیلا فی ظنّه.

الترجمه

فرمود: سخت ‏ترین گناهان آن گناهیست که بنظر گنهکارش سبک و بى‏ مقدار آید.

منهاج ‏البراعه فی ‏شرح ‏نهج ‏البلاغه(الخوئی)//میر حبیب الله خوئی

بازدیدها: ۸۸

2 Comments

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.