نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۳۹ صبحی صالح(ترجمه دکتر آیتی)زهد

۴۳۹-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )الزُّهْدُ کُلُّهُ بَیْنَ کَلِمَتَیْنِ مِنَ الْقُرْآنِ قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ لِکَیْلا تَأْسَوْا عَلى‏ ما فاتَکُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاکُمْ‏ وَ مَنْ لَمْ یَأْسَ عَلَى الْمَاضِی وَ لَمْ یَفْرَحْ بِالْآتِی فَقَدْ أَخَذَ الزُّهْدَ بِطَرَفَیْهِ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت ۴۳۱ دکتر آیتی

و فرمود (ع): همه زهد، میان دو کلمه از قرآن قرار گرفته است. خداى تعالى مى ‏فرماید: «تا بر آنچه از دستتان مى‏ رود اندوهگین نباشید و بدانچه به دستتان مى‏ آید شادمانى نکنید». کسى که بر گذشته تأسف نخورد و بر آینده شادمان نباشد زهد را از دو سوى آن گرفته است.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

بازدیدها: ۱۸۱

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.