نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۳۵ صبحی صالح(ترجمه دکتر آیتی)شکر ودعا

۴۳۵-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )مَا کَانَ اللَّهُ لِیَفْتَحَ عَلَى عَبْدٍ بَابَ الشُّکْرِ وَ یُغْلِقَ عَنْهُ بَابَ الزِّیَادَهِ
وَ لَا لِیَفْتَحَ عَلَى عَبْدٍ بَابَ الدُّعَاءِ وَ یُغْلِقَ عَنْهُ بَابَ الْإِجَابَهِ وَ لَا لِیَفْتَحَ لِعَبْدٍ بَابَ التَّوْبَهِ وَ یُغْلِقَ عَنْهُ بَابَ الْمَغْفِرَهِ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت۴۲۷ دکتر آیتی

و فرمود (ع): نشود که خدا در شکر را به روى بنده ‏اى بگشاید، در حالى که، در افزون شدن نعمت را به رویش بسته باشد.
و نشود که در توبه را بگشاید، در حالى که، در آمرزش را بسته باشد.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

بازدیدها: ۳۸

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.