نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۳۲ صبحی صالح(ترجمه دکتر آیتی)صفات اولیاء الله

۴۳۲-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ هُمُ الَّذِینَ نَظَرُوا إِلَى بَاطِنِ الدُّنْیَا إِذَا نَظَرَ النَّاسُ إِلَى ظَاهِرِهَا وَ اشْتَغَلُوا بِآجِلِهَا إِذَا اشْتَغَلَ النَّاسُ بِعَاجِلِهَا –فَأَمَاتُوا مِنْهَا مَا خَشُوا أَنْ یُمِیتَهُمْ وَ تَرَکُوا مِنْهَا مَا عَلِمُوا أَنَّهُ سَیَتْرُکُهُمْ وَ رَأَوُا اسْتِکْثَارَ غَیْرِهِمْ مِنْهَا اسْتِقْلَالًا وَ دَرَکَهُمْ لَهَا فَوْتاً –أَعْدَاءُ مَا سَالَمَ النَّاسُ وَ سَلْمُ مَا عَادَى النَّاسُ بِهِمْ عُلِمَ الْکِتَابُ وَ بِهِ عَلِمُوا وَ بِهِمْ قَامَ الْکِتَابُ وَ بِهِ قَامُوا –لَا یَرَوْنَ مَرْجُوّاً فَوْقَ مَا یَرْجُونَ وَ لَا مَخُوفاً فَوْقَ مَا یَخَافُونَ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت ۴۲۴ دکتر آیتی

 و فرمود (ع): دوستان خدا کسانى ‏اند که به باطن دنیا نگریستند، در حالى که، دیگران به ظاهر آن مى ‏نگرند. آنان به کار آخرت پرداختند ، در حالى که، دیگران به کار دنیا پردازند.

از دنیاى خود دور کردند، آنچه را که مى‏ ترسیدند، سبب هلاکتشان شود و ترک کردند، آنچه را که مى‏ دانند که سرانجام ترکشان خواهد کرد. بهره‏مند شدن فراوان دیگران را از دنیا، بى‏ مقدار شمردند و به دست آوردنش را با از دست دادن آن یکى دانستند. با آنچه مردم دیگر دوست هستند، دشمن‏اند و با آنچه مردم دیگر دشمن‏اند، دوست هستند.

قرآن به آنان دانسته شد و خود داناى آن هستند. کتاب خدا به ایشان بر پاست و آنان به کتاب خدا بر پایند. بیش از آنکه بدان امید بسته‏ اند، نمى‏ بینند و از چیزى، جز آنچه باید از آن بترسند، نمى‏ ترسند.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

بازدیدها: ۲۱۴

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.