نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۸۱ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)

شرح ابن‏ میثم

۳۸۱- و قال علیه السّلام لعمار بن یاسر، و قد سمعه یراجع المغیره بن شعبه کلاما: دَعْهُ یَا عَمَّارُ- فَإِنَّهُ لَنْ یَأْخُذَلَمْ یَأْخُذْ مِنَ الدِّینِ إِلَّا مَا قَارَبَهُ مِنَ الدُّنْیَا- وَ عَلَى عَمْدٍ لَبَّسَ‏لَبَسَ عَلَى نَفْسِهِ- لِیَجْعَلَ الشُّبُهَاتِ عَاذِراً لِسَقَطَاتِهِ

المعنى

أراد أنّه لا یعمل من الدین إلّا بما یستلزم دنیا و یقرب به منها کعدل أو صدق یستلزم منفعه دنیویّه دون ما لیس کذلک. و هو صغرى ضمیر نفّر به عن مخاطبته، تقدیر کبراه: و کلّ من کان کذلک فینبغی أن یعرض عن مراجعته و مکالمته.

مطابق با حکمت ۴۰۵ نسخه صبحی صالح

ترجمه فارسی شرح ابن‏ میثم

۳۸۱- وقتى که امام (ع) شنید، عمار بن یاسر، به مغیره بن شعبه پاسخ مى‏دهد، به او فرمود: دَعْهُ یَا عَمَّارُ- فَإِنَّهُ لَمْ یَأْخُذْ مِنَ الدِّینِ إِلَّا مَا قَارَبَهُ مِنَ الدُّنْیَا- وَ عَلَى عَمْدٍ لَبَّسَ عَلَى نَفْسِهِ- لِیَجْعَلَ الشُّبُهَاتِ عَاذِراً لِسَقَطَاتِهِ

ترجمه

«اى عمّار مغیره را به خود واگذار، زیرا او از دین چیزى را نیاموخته مگر آنچه را که دنیا را به او نزدیک کرده باشد، و از روى عمد، امر را بر خود مشتبهه ساخته تا شبهات را بهانه خطاهاى خود قرار دهد.»

شرح

مقصود امام (ع) آن است که مغیره از دین جز آنچه را که دنیا را به همراه آورد و او را به دنیا نزدیک سازد، نیاموخته است همچون عدالت و صداقتى که باعث سود دنیوى است و بس، و این عبارت صغراى قیاس مضمرى است که بدان وسیله عمار را از گفتگوى با مغیره بر حذر داشته و کبراى آن نیز چنین است: و هر کس چنان باشد، شایسته است تا از مراجعه و گفتگوى با او خوددارى شود.

ترجمه‏ شرح‏ نهج‏ البلاغه(ابن‏ میثم)، ج۵ // قربانعلی  محمدی مقدم-علی اصغرنوایی یحیی زاده

 

بازدیدها: ۱۳

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *