نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۷۸ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)

شرح ابن‏ میثم

۳۷۸- و قال علیه السّلام: لبعض مخاطبیه- و قد تکلم بکلمه یستصغر عن مثله- :
لَقَدْ طِرْتَ شَکِیراً وَ هَدَرْتَ سَقْباً

اللغه

فالشکیر: هو الفرخ قبل النهوض.

المعنى

و استعار له لفظ الشکیر و السقب باعتبار صغر قدره عمّا تکلّم به فی حضرته، و وصف الطیران و الهدیر له باعتبار نهوضه إلى ذلک الکلام الّذی هو فوق محلّه و لیس أهلا له کما أنّ الطیران لیس من شأن الشکیر، و لا الهدیر من شأن السقب.

مطابق با حکمت ۴۰۲ نسخه صبحی صالح

ترجمه فارسی شرح ابن‏ میثم

۳۷۸- امام (ع) به یکى از مخاطبانش- که سخنى فراتر از حدّ خود گفته بود- فرمود: لَقَدْ طِرْتَ شَکِیراً وَ هَدَرْتَ سَقْباً

لغت

شکیر: جوجه پیش از پر در آوردن

ترجمه

«پیش از پر در آوردن پرواز کردى و در خردى بانگ برآوردى».

شرح

کلمه «شکیر» و کلمه «سقب» را به جهت کم ارزشى او به خاطر سخنى که در محضر امام گفته بود، و صفت پرواز کردن و بانگ برآوردن را به خاطر گفتن چنین سخنى که بیجا بوده و او شایستگى گفتنش را نداشته است- براى آن شخص استعاره آورده است- همان طورى که پرواز در شأن جوجه پر در نیاورده، و بانگ بر آوردن در خور کودک نمى ‏باشد.

ترجمه‏ شرح‏ نهج‏ البلاغه(ابن‏ میثم)، ج۵ // قربانعلی  محمدی مقدم-علی اصغرنوایی یحیی زاده

 

بازدیدها: ۳۳

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *