نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۷۵ (شرح میر حبیب الله خوئی)

 حکمت ۳۹۱ صبحی صالح

۳۹۱-وَ قَالَ ( علیه‏ السلام  )ازْهَدْ فِی الدُّنْیَا یُبَصِّرْکَ اللَّهُ عَوْرَاتِهَا وَ لَا تَغْفُلْ فَلَسْتَ بِمَغْفُولٍ عَنْکَ

  شرح میر حبیب الله خوئی ج۲۱

الخامسه و السبعون بعد ثلاثمائه من حکمه علیه السّلام

(۳۷۵) و قال علیه السّلام: أزهد فی الدّنیا یبصّرک اللَّه عوراتها و لا تغفل فلست بمغفول عنک.

المعنى

فی الدّنیا عورات کثیره و عیوب غیر یسیره، فمن وقف بها و اطّلع علیها یجتنب منها و یترکها لأهلها. و لکن لما جبلت النفوس على حبّها من نواح کثیره یکون حبّها مانعا عن رؤیه عیوبها، فانّ الحبّ غشاوه على البصیره و ربّما على البصر أو مرآه مقلوبه تتصرّف فی البصر و یمنع أن یتجلّى المحبوب فی عین الحبیب کما هو فی الواقع و الحقیقه، فیقول علیه السّلام: إن أردت أن ترى عورات الدّنیا فازهد فیها حتى یخرج حبّها عن قلبک و یفتح اللَّه بصرک فترى عوراتها.

الترجمه

فرمود: بدنیا زهد بورز تا خدایت بعیوبش تو را بینا سازد، غفلت مورز که تو را پاینده هست.

منهاج ‏البراعه فی ‏شرح ‏نهج ‏البلاغه(الخوئی)//میر حبیب الله خوئی

بازدیدها: ۶

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *