نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۷۴ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)گفتار وبیان

شرح ابن‏ میثم

۳۷۴- و قال علیه السّلام: رُبَّ قَوْلٍ أَنْفَذُ مِنْ صَوْلٍ

المعنى

أى قد یبلغ الإنسان بالقول ما لا یبلغه بالشدّه و الصوله فیکون القول أنفذ فی غرضه. و یصلح مثلا یضرب للرفق و اللین الّذی یبلغ به ما لا یبلغ بالعنف. و روى عوض أنفذ أشدّ. و المعنى: ربّ قول یقوله الإنسان فیکون ضرره علیه أشدّ من صوله عدوّه، أو ربّ قول یسمعه من غیره کقذف أو هجر یکون أشدّ علیه من صوله العدوّ. و المعنیان منقولان عن ابن آدم الهروىّ.

مطابق با حکمت ۳۹۴ نسخه صبحی صالح

ترجمه فارسی شرح ابن‏ میثم

۳۷۴- امام (ع) فرمود: رُبَّ قَوْلٍ أَنْفَذُ مِنْ صَوْلٍ

ترجمه

«بسا گفتارى که اثرش از حمله بردن به طرف بیشتر است».

شرح

یعنى گاهى ممکن است انسان به وسیله گفتار به چیزى دست بیابد که با خشونت حمله بردن، به آن نرسد، بنا بر این سخن در رسیدن به هدف مؤثّرتر است.
این عبارت ضرب المثلى شایسته است براى مواردى که انسان با نرمش و مدارا به نتایجى مى‏ رسد که با درشتى نمى‏ رسد.
بعضى به جاى انفذ، اشدّ روایت کرده‏ اند.
معناى عبارت چنین است: بسا سخنى که انسان مى‏ گوید و زیانش بیشتر از حمله دشمن بر اوست، و یا این که: بسا سخنى که- مانند تهمت و ناسزا- که صدمه‏ اش براى او از حمله دشمن بیشتر است. و این هر دو معنا را از ابن آدم هروى نقل کرده‏ اند.

ترجمه‏ شرح‏ نهج‏ البلاغه(ابن‏ میثم)، ج۵ // قربانعلی  محمدی مقدم-علی اصغرنوایی یحیی زاده

 

بازدیدها: ۴۸

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *