نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۷۰ صبحی صالح(ترجمه دکتر آیتی)اندرز وموعظه

۳۷۰-وَ رُوِیَ أَنَّهُ ( علیه‏السلام )قَلَّمَا اعْتَدَلَ بِهِ الْمِنْبَرُ إِلَّا قَالَ أَمَامَ الْخُطْبَهِ
أَیُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا اللَّهَ فَمَا خُلِقَ امْرُؤٌ عَبَثاً فَیَلْهُوَ وَ لَا تُرِکَ سُدًى فَیَلْغُوَ
وَ مَا دُنْیَاهُ الَّتِی تَحَسَّنَتْ لَهُ بِخَلَفٍ مِنَ الْآخِرَهِ الَّتِی قَبَّحَهَا سُوءُ النَّظَرِ عِنْدَهُ
وَ مَا الْمَغْرُورُ الَّذِی ظَفِرَ مِنَ الدُّنْیَا بِأَعْلَى هِمَّتِهِ کَالْآخَرِ الَّذِی ظَفِرَ مِنَ الْآخِرَهِ بِأَدْنَى سُهْمَتِهِ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت ۳۶۲ دکتر آیتی

 گویند کمتر اتفاق مى‏ افتاد که امام بر منبر نشیند و پیش از اداى سخن، مردم را چنین اندرزى ندهد:
اى مردم، از خداى بترسید. هیچکس به عبث آفریده نشده تا سرگرم لهو و بازیچه گردد و او را به خود وانگذاشته‏ اند تا به کارهاى لغو و بیهوده پردازد.

مباد که دنیا در نظرش به گونه ‏اى آراسته آید که آن را جانشین آخرت، که زشتش انگاشته، قرار دهد.
آن فریب خورده ‏اى که در دنیا به بالاترین پیروزى رسیده، هرگز به پایه کسى که از آخرت اندک سهمى یافته، نرسد.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

بازدیدها: ۲۱۰

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.