نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۷۰ (شرح میر حبیب الله خوئی)وصف دنیا

 حکمت ۳۸۵ صبحی صالح

۳۸۵-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )مِنْ هَوَانِ الدُّنْیَا عَلَى اللَّهِ أَنَّهُ لَا یُعْصَى إِلَّا فِیهَا وَ لَا یُنَالُ مَا عِنْدَهُ إِلَّا بِتَرْکِهَا

  شرح میر حبیب الله خوئی ج۲۱

السبعون بعد ثلاثمائه من حکمه علیه السّلام

(۳۷۰) و قال علیه السّلام: من هوان الدّنیا على اللَّه أنّه لا یعصى‏ إلّا فیها، و لا ینال ما عنده إلّا بترکها.

المعنى

الربوبیّه فی أعلى درجات الوجود و النور المطلق، و الدّنیا فی أسفل درکات الکون و یکاد أن یکون عدما و ظلمات بعضها فوق بعض، و هذا معنى هوان الدّنیا و بیان أنّها فی حدود عالم الوجود المطلق، و علامته أنّ اللَّه یعصى فیها فکان اللَّه لا یحسبها فی محیط ملکه الواسع اللّا یتناهى و لا ینال ما عند اللَّه إلّا بترکها و الخروج منها إلى عالم القدس الإلهی.

الترجمه

فرمود: از زبونى دنیا است که خداوند جز در آن نافرمانى نشود، و بدانچه در مائده لطف او است نتوان رسید مگر بگذشتن از آن.

منهاج ‏البراعه فی ‏شرح ‏نهج ‏البلاغه(الخوئی)//میر حبیب الله خوئی

بازدیدها: ۶۳

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *