نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۶۵ (شرح میر حبیب الله خوئی)

حکمت ۳۸۰ صبحی صالح

۳۸۰-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )رُبَّ مُسْتَقْبِلٍ یَوْماً لَیْسَ بِمُسْتَدْبِرِهِ وَ مَغْبُوطٍ فِی أَوَّلِ لَیْلِهِ قَامَتْ بَوَاکِیهِ فِی آخِرِهِ

 شرح میر حبیب الله خوئی ج۲۱

الخامسه و الستون بعد ثلاثمائه من حکمه علیه السّلام

(۳۶۵) و قال علیه السّلام: ربّ مستقبل یوما لیس بمستدبره، و مغبوط فی أوّل لیله قامت بواکیه فی آخره.

اللغه

(بواکى): جمع باکیه و هى امرأه تنوح على المیّت عاده کزوجته أو امّه‏ أو اخته أو بنته.

المعنى

نبّه علیه السّلام على أنّه لا ینبغی الاغترار بالصّحه و الشباب و الغفله عن الاخره و تحصیل الزاد للمعاد، فانّه کثیرا ما لا یسمى الرائح، و لا یصبح البائت.

الترجمه

چه بسیار کسى که روزی را دید و آنرا بسر نرسانید، و چه بسیار کسى که سر شب رشک بر او بردند و آخر شب بر مرگش گریستند.

منهاج ‏البراعه فی ‏شرح ‏نهج ‏البلاغه(الخوئی)//میر حبیب الله خوئی

بازدیدها: ۸

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *