نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۶۲ (شرح میر حبیب الله خوئی)

 حکمت ۳۷۷ صبحی صالح

۳۷۷-وَ قَالَ ( علیه‏السلام  )لَا تَأْمَنَنَّ عَلَى خَیْرِ هَذِهِ الْأُمَّهِ عَذَابَ اللَّهِ‏ لِقَوْلِهِ تَعَالَى فَلا یَأْمَنُ مَکْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ‏ وَ لَا تَیْأَسَنَّ لِشَرِّ هَذِهِ الْأُمَّهِ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ لِقَوْلِهِ تَعَالَى إِنَّهُ لا یَیْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْکافِرُونَ

شرح میر حبیب الله خوئی ج۲۱

الثانیه و الستون بعد ثلاثمائه من حکمه علیه السّلام

(۳۶۲) و قال علیه السّلام: لا تأمننّ على خیر هذه الأمّه عذاب اللَّه لقوله سبحانه: «فَلا یَأْمَنُ مَکْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ»-  ۹۹-  الاعراف» و لا تیأسنّ لشرّ هذه الأمّه من روح اللَّه لقوله سبحانه: «إِنَّهُ لا یَیْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْکافِرُونَ»-  ۸۷-  یوسف».

المعنى

نبّه علیه السّلام فی هذا الکلام على سعه الخوف و الرّجاء لکلّ أحد من النّاس، فلا ینبغی لأحد أن یکون معجبا بنفسه أو غیره إلى أن یحکم علیه بالنجاه، لأنّ فی طریقه‏إلى المقصد الأعلى آفات و عقبات، کما لا یصحّ الحکم على أحد بالهلاک ما دام فی الحیاه لأنّ الیأس من رحمه اللَّه من الکبائر، و للّه فی کلّ یوم نظرات من الرّحمه تشمل عباده.

الترجمه

فرمود: بهترین امّت اسلام از عذاب خدا در أمان قطعی نباشد زیرا خداى سبحان فرماید «از مکر خدا در أمان نباشد أحدى جز مردمان زیانکار-  ۹۹ الأعراف» و نباید بدترین افراد امّت اسلام از رحمت خدا نومید گردد براى گفته خداى تعالى که «نومید نباشد از رحمت خدا مگر مردم کافر-  ۸۷-  یوسف»

منهاج ‏البراعه فی ‏شرح ‏نهج ‏البلاغه(الخوئی)//میر حبیب الله خوئی

بازدیدها: ۷

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *