نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۱۸ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)

شرح ابن‏ میثم

۳۱۸- و قال علیه السّلام:لَوْ رَأَى الْعَبْدُ الْأَجَلَ وَ مَصِیرَهُ- لَأَبْغَضَ الْأَمَلَ وَ غُرُورَهُ

المعنى

استعار لفظ المسیر للأجل و هو زمان الحیاه باعتبار تقضّى أجزائه و انتهائه بفنائها کما یقطع السائر أجزاء المسافه و ینتهى إلى غایته بفنائها، و یحتمل أن یرید بالأجل غایه الحیاه، و استعار لفظ المسیر لدنوّها المعقول منه، و أراد أنّه لو کان الأجل بصوره سائر محسوس فشاهد العبد سیره به إلى الموت، و علم غایته لقطع آماله الدنیویّه و لم یغترر بها.

مطابق با حکمت ۳۳۴ نسخه صبحی صالح

ترجمه فارسی شرح ابن‏ میثم

۳۱۸- امام (ع) فرمود: لَوْ رَأَى الْعَبْدُ الْأَجَلَ وَ مَصِیرَهُ- لَأَبْغَضَ الْأَمَلَ وَ غُرُورَهُ

ترجمه

«اگر بنده مدت عمر و گذشتن آن را بنگرد هر آینه آرزو و فریب آن را دشمن مى ‏دارد».

شرح کلمه: «المسیر»

را براى اجل یعنى مدّت زندگى استعاره آورده است از آن رو که قسمتهاى مختلف عمر مى‏ گذرد و پایان عمر، تمام شدن قسمتها و اجزاى آن است همان طورى که راه قسمت به قسمت طى مى‏ شود تا به آخر مى ‏رسد. و احتمال دارد که مقصود از اجل، پایان زندگى باشد، و کلمه: «مسیر» را براى نزدیکى پایان زندگى از نظر عقل، استعاره آورده است، مقصود آن است که اگر اجل به صورت یک موجود محسوسى بود که راه مى ‏رفت بنده حرکت آن را به طرف مرگ به چشم مى‏ دید و پایان آن را مى‏ فهمید و آرزوهاى دنیوى‏اش بریده مى‏ شد و فریب دنیا را نمى‏ خورد.

ترجمه‏ شرح‏ نهج‏ البلاغه(ابن‏ میثم)، ج۵ // قربانعلی  محمدی مقدم-علی اصغرنوایی یحیی زاده

 

بازدیدها: ۱۹

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.