نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۱۲ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)

شرح ابن‏ میثم

۳۱۲- و قال علیه السّلام: إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ- فَرَضَ فِی أَمْوَالِ الْأَغْنِیَاءِ أَقْوَاتَ الْفُقَرَاءِ- فَمَا جَاعَ فَقِیرٌ إِلَّا بِمَا مُتِّعَ بِهِ غَنِیٌّ- وَ اللَّهُ تَعَالَى سَائِلُهُمْ عَنْ ذَلِکَ

المعنى

أراد بذلک الفرض الزکاه، و ظاهر أنّ جوع الفقیر إنّما یکون بما یمنعه الغنىّ من القوت أو ما هو وسیله إلیه. و رهّب الأغنیاء بقوله: و اللّه سائلهم عن ذلک. و هو صغرى ضمیر تقدیر کبراه: و کلّ من سائله اللّه فینبغى أن یحذّر سؤاله.

مطابق با حکمت ۳۲۸ نسخه صبحی صالح

ترجمه فارسی شرح ابن‏ میثم

۳۱۲- امام (ع) فرمود: إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ- فَرَضَ فِی أَمْوَالِ الْأَغْنِیَاءِ أَقْوَاتَ الْفُقَرَاءِ- فَمَا جَاعَ فَقِیرٌ إِلَّا بِمَا مُتِّعَ بِهِ غَنِیٌّ- وَ اللَّهُ تَعَالَى سَائِلُهُمْ عَنْ ذَلِکَ

ترجمه

«خداوند سبحان در ثروت ثروتمندان روزى تنگدستان را واجب کرده است. پس هیچ تنگدستى گرسنه نماند مگر آن که توانگرى حق او را نداده باشد. و خداوند تعالى از این کار مؤاخذه خواهد کرد.»

شرح

مقصود امام (ع) از این واجب، زکات است، بدیهى است که گرسنگى فقیر، بدان جهت است که توانگر جلو روزى و یا آنچه را که وسیله روزى اوست‏ بازگرفته است. و امام (ع) با عبارت: و اللّه سائلهم (خدا مؤاخذه خواهد کرد)، توانگران را بیم داده است، و این جمله مقدمه صغرا براى قیاس مضمرى است که کبراى مقدّر آن چنین است: و هر کس که مورد بازخواست خداست، سزاوار است که از مؤاخذه او بر حذر باشد.

ترجمه‏ شرح‏ نهج‏ البلاغه(ابن‏ میثم)، ج۵ // قربانعلی  محمدی مقدم-علی اصغرنوایی یحیی زاده

 

 

بازدیدها: ۲۲

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.