نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۲۳۲ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)نعمت

شرح ابن‏ میثم

۲۳۲- و قال علیه السّلام: احْذَرُوا نِفَارَ النِّعَمِ فَمَا کُلُّ شَارِدٍ بِمَرْدُودٍ

المعنى

استعار لفظ النفار و الشرود لزوال النعم ملاحظه لشبهها بالنعم. و حذّر منه حثّا على تقییدها بالشکر، و نبّه على وجوب ذلک الحذر بقوله: فما کلّ. إلى آخره. و هو صغرى ضمیر تقدیرها: الشارد جاز أن لا یردّ، و تقدیر کبراه: و کلّما جاز أن لا یردّ لم یجز تنفیره.

مطابق با حکمت ۲۴۶ نسخه صبحی صالح

ترجمه فارسی شرح ابن‏ میثم

۲۳۲- امام (ع) فرمود: احْذَرُوا نِفَارَ النِّعَمِ فَمَا کُلُّ شَارِدٍ بِمَرْدُودٍ

ترجمه

«از دورى نعمتها بترسید، که هر چه از دست رفت دوباره برنمى‏ گردد».

شرح

کلمه نفار (دور شدن)، و شرود (گریختن) را استعاره براى از بین رفتن نعمت آورده است از نظر تشبیه نعمتها به چهارپایان، و نسبت به زوال نعمت هشدار داده است تا وادار کند که با شکر نعمت آن را حفظ کنیم، و بر ضرورت این هشدار با این عبارت: «فما کل…» توجّه داده است که خود مقدمه صغرا براى قیاس مضمرى است که در اصل چنین بوده است: آن که گریخت ممکن است باز نگردد، و کبراى آن نیز در اصل چنین است: و هر چه امکان بازگشت نداشت، دور ساختنش روانیست.

ترجمه‏ شرح‏ نهج‏ البلاغه(ابن‏ میثم)، ج۵ // قربانعلی  محمدی مقدم-علی اصغرنوایی یحیی زاده

 

بازدیدها: ۱۳

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.