نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۱۹۹ (شرح میر حبیب الله خوئی)

حکمت ۲۱۰ صبحی صالح

۲۱۰-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )اتَّقُوا اللَّهَ تَقِیَّهَ مَنْ شَمَّرَ تَجْرِیداً وَ جَدَّ تَشْمِیراً وَ کَمَّشَ فِی مَهَلٍ وَ بَادَرَ عَنْ وَجَلٍ وَ نَظَرَ فِی کَرَّهِ الْمَوْئِلِ وَ عَاقِبَهِ الْمَصْدَرِ وَ مَغَبَّهِ الْمَرْجِعِ

شرح میر حبیب الله خوئی ج۲۱

التاسعه و التسعون بعد المائه من حکمه علیه السّلام

(۱۹۹) و قال علیه السّلام: اتّقوا اللَّه تقیّه من شمّر تجریدا، و جدّ تشمیرا، و أکمش فی مهل، و بادر عن وجل، و نظر فی کرّه الموئل و عاقبه المصدر، و مغبّه المرجع.

اللغه

(أکمش): أسرع، (المهل): الامهال: (الکرّه): الرّجعه (الموئل): المرجع (المغبّه): العاقبه و یقال: شمّر فی أمره أى خفّ و أسرع من التشمیر فی الأمر و هو السرعه فیه و الخفّه-  مجمع البحرین.

الاعراب

تقیّه من شمّر، مفعول مطلق نوعی مضاف إلى الموصول، تجریدا حال بمعنى مجرّدا، و کذلک تشمیرا بمعنى مشمّرا، و یمکن أن یکونا مفعولا له لما قبلهما.

المعنى

التقوى المحافظه عن الوقوع فی الالام و المکاره و السخط و العذاب، و ینشأ من النظر فی العاقبه و تشخیصها على وجه الیقین و الهرب من الوقوع فی المحذور و انتهاز الفرصه لذلک.

و قد بیّن علیه السّلام فی هذه الجمل کلّ هذه الامور فحثّ على التّهیؤ فی الهرب بالتشمیر و الجدّ و انتهاز الفرصه لذلک و المبادره إلیه بالوجل و النظر فی العواقب.

الترجمه

فرمود: از خدا بپرهیزید چون کسى که دامن بکمر زده و آماده شده و کوشش مردانه دارد و در سر فرصت مى‏ شتابد، و با هراس سبقت جسته و رسید به آینده و سرانجام خود را درست سنجیده.

بترس از خدا همچو مردی دلیر
که آماده گردد به پیکار شیر

بفرصت شتاب آورد در کمین‏
کند سبقت از بیم و از خشم کین‏

بسنجد سرانجام برگشت را
درو کردن حاصل کشت را

منهاج ‏البراعه فی ‏شرح ‏نهج ‏البلاغه(الخوئی)//میر حبیب الله خوئی

بازدیدها: ۲۱

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.