نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۱۹۶ (شرح میر حبیب الله خوئی)

حکمت ۲۰۷ صبحی صالح

۲۰۷-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام )إِنْ لَمْ تَکُنْ حَلِیماً فَتَحَلَّمْ فَإِنَّهُ قَلَّ مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ إِلَّا أَوْشَکَ أَنْ یَکُونَ مِنْهُمْ

شرح میر حبیب الله خوئی ج۲۱

السادسه و التسعون بعد المائه من حکمه علیه السّلام

(۱۹۶) و قال علیه السّلام: إن لم تکن حلیما فتحلّم، فإنّه قلّ من تشبّه بقوم إلّا أوشک أن یکون منهم.

المعنى

حصول الملکات الفاضله النفسانیه على وجهین:

۱-  ما یکون موجودا بالفطره و جبله فی الخلقه، کالجود للحاتم أو العصمه للأنبیاء و الأوصیاء المعصومین علیهم السّلام.

۲-  ما یحصل بالاکتساب و الرّیاضه، و هذا هو الهدف و الغایه للحکمه العملیه و طریق کسب الملکات الفاضله النفسانیه هو التمرین علیها و التدریب بها، فالمقصود من التحلّم التشبّه بالحلیم فی تحمّل ما تکره، و هذا هو التمرین على صفه الحلم فاذا تکرّر و ادیم علیه تحصل ملکه الحلم، فهذا معنى قوله علیه السّلام: (أوشک أن یکون منهم)

الترجمه

فرمود: اگر در طبع خود بردبار نیستى خود را با بردبارى وادار، زیرا کم است کسی خود را همانند مردمی سازد جز این که ممکن است خرده خرده از جنس آنها گردد.

گر نباشى مرد صبر و بردبار
خویش را بنما تو مردى بردبار

هر که خود ماننده قومى کند
خرده خرده از همان مردم شود

منهاج ‏البراعه فی ‏شرح ‏نهج ‏البلاغه(الخوئی)//میر حبیب الله خوئی

بازدیدها: ۴۴

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.