نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۱۳۳ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)

شرح ابن‏ میثم

۱۳۳- و قال علیه السّلام: سُوسُوا إِیمَانَکُمْ بِالصَّدَقَهِ وَ حَصِّنُوا أَمْوَالَکُمْ بِالزَّکَاهِ- وَ ادْفَعُوا أَمْوَاجَ الْبَلَاءِ بِالدُّعَاءِ

اللغه

سوسوا: أى املکوا.

المعنى

و ذلک أنّ الصدقه من الإیمان التامّ مملکه و حفظه لا یکون بدونها، و أمّا تحصین المال بالزکاه فلأنّ منعها إنّما یکون عن البخل و شدّه الحرص و ذلک باعث لمستحقّها على ذمّه و داع للخلق إلى التسبّب فی أذاه فکان مانعها متعرّضا بذلک لتلف ماله و بأدائها محصّنا له. و استعار لفظ الأمواج للحوادث المتواتره و قد مرّ أنّ الدعاء بإخلاص مما یعدّ النفس للإجابه بالمطلوب. و غرضه الحثّ على الصدقه و الزکاه و الدعاء.

مطابق با حکمت ۱۴۶ نسخه صبحی صالح

ترجمه فارسی شرح ابن‏ میثم

۱۳۳- امام (ع) فرمود: سُوسُوا إِیمَانَکُمْ بِالصَّدَقَهِ وَ حَصِّنُوا أَمْوَالَکُمْ بِالزَّکَاهِ- وَ ادْفَعُوا أَمْوَاجَ الْبَلَاءِ بِالدُّعَاءِ

لغت

سوسوا: نگهدارى کنید

ترجمه

«ایمانتان را به وسیله صدقه نگهدارى کنید و اموالتان را با دادن زکات محفوظ بدارید، و موجهاى بلا را با دعا از خود برانید».

شرح

توضیح آن که صدقه نسبت به ایمان کامل به منزله نگهبان است، و حفظ ایمان بدون صدقه ممکن نیست، و امّا پاسدارى مال به وسیله زکات از آن جهت است که ندادن زکات حاکى از بخل و زیادى طمع است و این انگیزه مى‏شود تا مستحق زکات، صاحب مال را نکوهش کند و مردم در صدد آزار او برآیند، پس مانع زکات بدان وسیله مال خود را در معرض تلف قرار داده، و با دادن زکات آن را از تلف نگه داشته است. کلمه: «امواج» را از پیشامدهاى پیاپى استعاره آورده است و قبلا گذشت که دعا از روى خلوص از جمله عواملى است که نفس را براى اجابت خواسته خود، آماده مى‏ سازد. هدف امام (ع) از این بیان، وادار سازى به دادن صدقه، زکات و دعا کردن است.

ترجمه‏ شرح‏ نهج‏ البلاغه(ابن‏ میثم)، ج۵ // قربانعلی  محمدی مقدم-علی اصغرنوایی یحیی زاده

 

بازدیدها: ۳۵

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.