نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۱۱ (شرح ابن میثم)

شرح ابن‏ میثم

۱۱- و قال علیه السلام : تَذِلُّ الْأُمُورُ لِلْمَقَادِیرِ حَتَّى یَکُونَ الْحَتْفُ فِی التَّدْبِیرِ

المعنى

استعار ذلّ الامور لمطاوعتها للقدر و جریانها على وفق القضاء. و لمّا کان الإنسان جاهلا بأسرارا لقدر جاز أن یکون من غایات مطاوعه الأمور للقدر کون ما یعتقده الإنسان الجاهل مصلحه و یفعله تدبّرا لمنفعه سببا لحتفه و هلاکه. وفیه إیماء إلى وجوب إسناد الامور إلى اللّه و عدم التوکّل على التدبیر، و الانقطاع إلیه.

مطابق با حکمت ۱۶ نسخه صبحی صالح

ترجمه فارسی شرح ابن‏ میثم

۱۱- امام (ع) فرمود: تَذِلُّ الْأُمُورُ لِلْمَقَادِیرِ حَتَّى یَکُونَ الْحَتْفُ فِی التَّدْبِیرِ 

ترجمه

«کارها تابع مقدّراتند، به حدّى که تدبیر و مال اندیشى باعث نابودى وهلاکت مى‏ گردد».

شرح

به خاطر پیروى کارها از تقدیر الهى و جریان امور بر طبق قضاى الهى، کلمه ذلّ یعنى خوارى، را استعاره آورده است، از آن رو که انسان از قدر ناآگاه است. امکان دارد از نتایج پیروى امور از مقدّرات این باشد که آنچه را شخص ناآگاه مصلحت پنداشته و به تصوّر سود داشتن انجام مى‏دهد همان باعث هلاکت و نابودى وى گردد.

در این عبارت اشارتى است بر ضرورت استناد کارها به خدا و تکیه نداشتن بر تدبیر و دوراندیشى، و بریدن از ما سوا و توجه تنها به او.

ترجمه‏ شرح‏ نهج‏ البلاغه(ابن‏ میثم)، ج۵ // قربانعلی  محمدی مقدم-علی اصغرنوایی یحیی زاده

 

بازدیدها: ۸۲

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.