نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۲۷۴ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)شکر نعمت

شرح ابن‏ میثم

۲۷۴- و قال علیه السّلام: لَوْ لَمْ یَتَوَعَّدِ اللَّهُ سُبْحَانَهُ عَلَى مَعْصِیَتِهِ- لَکَانَ یَجِبُ أَلَّا یُعْصَى شُکْراً لِنِعَمِهِ

المعنى

لمّا کان شکر النعمه بالاقوال و الأفعال المطابقه لها واجبا عقلا وجب ترک المعصیه الّذی هو لازم للطاعه الواجبه لأنّ لازم الواجب واجب، و مقتضى الکلمه أنّه لو لم یتوعّد اللّه على معصیته لکان یجب ترکها شکرا له: أى لأجل شکره فکیف و قد توعّد مع ذلک علیها فبالأولى أن یجب ترکها.

مطابق با حکمت ۲۹۰ نسخه صبحی صالح

ترجمه فارسی شرح ابن‏ میثم

۲۷۴- امام (ع) فرمود: لَوْ لَمْ یَتَوَعَّدِ اللَّهُ عَلَى مَعْصِیَتِهِ- لَکَانَ یَجِبُ أَلَّا یُعْصَى شُکْراً لِنِعَمِهِ

ترجمه

«[حتى‏] اگر خداوند در برابر نافرمانى خود، وعده عذاب نداده بود، براى سپاس از نعمتهایش واجب بود نافرمانى نکنند».

شرح

چون شکر نعمت، در گفتار و رفتار مطابق هم، عقلا واجب است، ترک معصیت هم که ملازم با طاعت واجبه است، آن هم واجب مى‏شود، زیرا لازم واجب نیز واجب است. و مقتضاى این سخن آن است که اگر خداوند در برابر نافرمانى خود وعده عذاب نداده بود باز هم ترک معصیت به خاطر شکر نعمت واجب بود، تا چه رسد که وعده عذاب هم براى نافرمانى داده است، بنا بر این به طریق اولى باید ترک معصیت کرد.

ترجمه‏ شرح‏ نهج‏ البلاغه(ابن‏ میثم)، ج۵ // قربانعلی  محمدی مقدم-علی اصغرنوایی یحیی زاده

 

بازدیدها: ۹

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.