نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 415 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی)وصف دنیا

415-وَ قَالَ ( عليه‏السلام )فِي صِفَةِ الدُّنْيَا:

تَغُرُّ وَ تَضُرُّ وَ تَمُرُّ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَمْ يَرْضَهَا ثَوَاباً لِأَوْلِيَائِهِ وَ لَا عِقَاباً لِأَعْدَائِهِ وَ إِنَّ أَهْلَ الدُّنْيَا كَرَكْبٍ بَيْنَا هُمْ حَلُّوا إِذْ صَاحَ بِهِمْ سَائِقُهُمْ فَارْتَحَلُوا

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 407 دکتر آیتی

 و فرمود (ع): دنيا مى‏ فريبد و زيان مى ‏رساند و مى ‏گذرد. خداى سبحان، دنيا را نه پاداش دوستان خود قرار داده و نه شكنجه و عذاب دشمنان خود، مردم دنيا چون كاروانيانى هستند كه تا فرود آيند و بار بگشايند، سالار كاروان، بانگ رحيل در دهد و بناچار، كوچ كنند.

ترجمه عبدالمحمد آیتی