نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 79 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی)حکمت

۷۹-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )خُذِ الْحِکْمَهَ أَنَّى کَانَتْ فَإِنَّ الْحِکْمَهَ تَکُونُ فِی صَدْرِ الْمُنَافِقِ فَتَلَجْلَجُ فِی صَدْرِهِ حَتَّى تَخْرُجَ فَتَسْکُنَ إِلَى صَوَاحِبِهَا فِی صَدْرِ الْمُؤْمِنِ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 76 دکتر آیتی

و فرمود (ع):

حكمت را در هر جا كه باشد فراگير كه گاه در سينه منافق باشد و در آنجا آرام نگيرد تا بيرون آيد و، با همانندان خود در سينه مؤمن جاى گيرد.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

 

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 78 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی) قضا و قدر

۷۸- وَ مِنْ کَلَامٍ لَهُ ( علیه‏السلام ) لِلسَّائِلِ الشَّامِیِّ لَمَّا سَأَلَهُ أَ کَانَ مَسِیرُنَا إِلَى الشَّامِ بِقَضَاءٍ مِنَ اللَّهِ وَ قَدَرٍ بَعْدَ کَلَامٍ طَوِیلٍ هَذَا مُخْتَارُهُ
وَیْحَکَ لَعَلَّکَ ظَنَنْتَ قَضَاءً لَازِماً وَ قَدَراً حَاتِماً لَوْ کَانَ ذَلِکَ کَذَلِکَ لَبَطَلَ الثَّوَابُ وَ الْعِقَابُ وَ سَقَطَ الْوَعْدُ وَ الْوَعِیدُ
إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ أَمَرَ عِبَادَهُ تَخْیِیراً وَ نَهَاهُمْ تَحْذِیراً وَ کَلَّفَ یَسِیراً وَ لَمْ یُکَلِّفْ عَسِیراً وَ أَعْطَى عَلَى الْقَلِیلِ کَثِیراً وَ لَمْ یُعْصَ مَغْلُوباً وَ لَمْ یُطَعْ مُکْرِهاً
وَ لَمْ یُرْسِلِ الْأَنْبِیَاءَ لَعِباً وَ لَمْ یُنْزِلِ الْکُتُبَ لِلْعِبَادِ عَبَثاً وَ لَا خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وَ مَا بَیْنَهُمَا بَاطِلًا ذلِکَ ظَنُّ الَّذِینَ کَفَرُوا فَوَیْلٌ لِلَّذِینَ کَفَرُوا مِنَ النَّارِ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 75 دکتر آیتی:

 هنگامى كه كسى از او پرسيد آيا رفتن ما به شام، قضا و قدر خداوند است پاسخى دراز فرمود كه گزيده‏اش چنين است:
واى بر تو، گويا به قضاى لازم و قدر حتمى گمان مى ‏برى اگر چنين باشد ديگر ثواب و عقاب باطل شود و وعد و وعيد ساقط گردد.

خداوند بندگانش را امر كرده با اختيار و نهى كرده تا بترسند. آنان را به آسان مكلف ساخته و به دشوار مكلّف نساخته. در برابر عمل اندك، پاداشهاى بسيار داده است. نبايد مغلوبش پندارند و نافرمانيش كنند و نبايد از روى اكراه اطاعتش نمايند.

او پيامبران را به بازيچه نفرستاد و، بعبث، كتابهاى آسمانى را نازل ننمود و آسمان و زمين را و آنچه ميان آنهاست به باطل نيافريده. «اين گمان كسانى است كه كافر شده‏ اند و واى بر كسانى كه كافر شده ‏اند از آتش.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

 

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 77 صبحي صالح (ترجمه عبدالمحمد آیتی) وصف حضرت علی (ع)ازسفر آخرت

۷۷- وَ مِنْ خَبَرِ ضِرَارِ بْنِ حَمْزَهَ الضَّبَائِیِّ عِنْدَ دُخُولِهِ عَلَى مُعَاوِیَهَ وَ مَسْأَلَتِهِ لَهُ عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ قَالَ فَأَشْهَدُ لَقَدْ رَأَیْتُهُ فِی بَعْضِ مَوَاقِفِهِ وَ قَدْ أَرْخَى اللَّیْلُ سُدُولَهُ وَ هُوَ قَائِمٌ فِی مِحْرَابِهِ قَابِضٌ عَلَى لِحْیَتِهِ یَتَمَلْمَلُ تَمَلْمُلَ السَّلِیمِ وَ یَبْکِی بُکَاءَ الْحَزِینِ وَ یَقُولُ‏

یَا دُنْیَا یَا دُنْیَا إِلَیْکِ عَنِّی أَ بِی تَعَرَّضْتِ أَمْ إِلَیَّ تَشَوَّقْتِ لَا حَانَ حِینُکِ هَیْهَاتَ غُرِّی غَیْرِی لَا حَاجَهَ لِی فِیکِ قَدْ طَلَّقْتُکِ‏ثَلَاثاً لَا رَجْعَهَ فِیهَا فَعَیْشُکِ قَصِیرٌ وَ خَطَرُکِ یَسِیرٌ وَ أَمَلُکِ حَقِیرٌ
آهِ مِنْ قِلَّهِ الزَّادِ وَ طُولِ الطَّرِیقِ وَ بُعْدِ السَّفَرِ وَ عَظِیمِ الْمَوْرِدِ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 74 دکتر آیتی:

در خبر آمده است كه چون ضرار بن ضمرة الضّبابى بر معاويه داخل شد، معاويه او را از امير المؤمنين (ع) پرسيد. ضرار گفت: شهادت مى‏ دهم كه او را در جايى كه عبادت مى‏ كرد ديدم.
شب پرده برافكنده بود و او در محراب خود ايستاده بود. محاسن خود را به دست گرفته، چون مار گزيده به خود مى‏ پيچيد و چون اندوهگينان مى‏ گريست و مى‏ گفت:

اى دنيا، اى دنيا، از من دور شو. آيا خود را به من مى‏ نمايانى يا به من مشتاق شده ‏اى هنگام فريبت نزديك مباد. هيهات ديگرى را بفريب، مرا به تو نيازى نيست.
تو را سه طلاق گفته‏ ام كه ديگر در آن بازگشتى نباشد. زندگيت كوتاه است و آرزويت حقير است.
آه، از اندك بودن راه توشه و درازى راه و دورى سفر و سختى منزلگاه.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

 

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 76 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی)امور

۷۶-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )إِنَّ الْأُمُورَ إِذَا اشْتَبَهَتْ اعْتُبِرَ آخِرُهَا بِأَوَّلِهَا

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 73 دکتر آیتی

و فرمود (ع):

چون كارها به هم شبيه گردند آخرشان را به اولشان قياس كن.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

 

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 75 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی)

۷۵-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )کُلُّ مَعْدُودٍ مُنْقَضٍ وَ کُلُّ مُتَوَقَّعٍ آتٍ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 72 دکتر آیتی

و فرمود (ع):

هر چه شمردنى است به پايان رسد و، هر چه چشم به راه آن هستى، فرا مى‏ رسد.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

 

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 74 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی) مرگ

۷۴-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )نَفَسُ الْمَرْءِ خُطَاهُ إِلَى أَجَلِهِ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 71 دکتر آیتی

و فرمود (ع):

نفسهاى آدمى، گامهاى اوست به سوى مرگ.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

 

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 73 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی)

۷۳-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )مَنْ نَصَبَ نَفْسَهُ لِلنَّاسِ إِمَاماً فَلْیَبْدَأْ بِتَعْلِیمِ نَفْسِهِ قَبْلَ تَعْلِیمِ غَیْرِهِ وَ لْیَکُنْ تَأْدِیبُهُ بِسِیرَتِهِ قَبْلَ تَأْدِیبِهِ بِلِسَانِهِ وَ مُعَلِّمُ نَفْسِهِ وَ مُؤَدِّبُهَا أَحَقُّ بِالْإِجْلَالِ مِنْ مُعَلِّمِ النَّاسِ وَ مُؤَدِّبِهِمْ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح 

حکمت 70 دکتر آیتی

و فرمود (ع):

هر كه خود را پيشواى مردم خواهد، بايد كه پيش از ادب كردن ديگران به ادب كردن خود پردازد و بايد كه ادب كردن ديگران به كردار باشد، نه به گفتار.كسى كه آموزگار و ادب كننده خويش است، سزاوارتر به تعظيم است، از آنكه آموزگار و ادب كننده مردم است.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

 

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 72 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی) وصف روزگار

۷۲-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )الدَّهْرُ یُخْلِقُ الْأَبْدَانَ وَ یُجَدِّدُ الْآمَالَ وَ یُقَرِّبُ الْمَنِیَّهَ وَ یُبَاعِدُ الْأُمْنِیَّهَ مَنْ ظَفِرَ بِهِ نَصِبَ وَ مَنْ فَاتَهُ تَعِبَ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 69 دکتر آیتی

69 و فرمود (ع):

روزگار بدنها را فرسوده سازد و آرزوها را تازه گرداند و مرگ را نزديك و اميدها را دور كند. هر كه بر آن ظفر يابد به رنج افتد و هر كه از دستش بدهد، سختى كشد.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

 

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 71 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی) کمال عقل

۷۱-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )إِذَا تَمَّ الْعَقْلُ نَقَصَ الْکَلَامُ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 68 دکتر آیتی

و فرمود (ع):

چون عقل به كمال باشد، سخن اندك گردد.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

 

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 69 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی)

۶۹-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام )إِذَا لَمْ یَکُنْ مَا تُرِیدُ فَلَا تُبَلْ مَا کُنْت

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 66 دکتر آیتی

و فرمود (ع):

اگر آنچه مى ‏خواستى ميسرت نشد، به هر حال كه هستى، قانع باش.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

 

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 67 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی)بخشش

۶۷-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )لَا تَسْتَحِ مِنْ إِعْطَاءِ الْقَلِیلِ فَإِنَّ الْحِرْمَانَ أَقَلُّ مِنْه‏

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 64 دکتر آیتی

و فرمود (ع):

از بخشش اندك شرمنده مباش، زيرا نوميد ساختن، اندكتر از آن است.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

 

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 66 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی) حاجت

۶۶-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )فَوْتُ الْحَاجَهِ أَهْوَنُ مِنْ طَلَبِهَا إِلَى غَیْرِ أَهْلِهَا

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

63 و فرمود (ع):

از دست شدن حاجت، آسانتر است از خواستن آن از نااهلان.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 65 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی) دوست ورفیق

۶۵-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )فَقْدُ الْأَحِبَّهِ غُرْبَهٌ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 62 دکتر آیتی

و فرمود (ع):

فقدان دوستان به مثابه غربت است.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

 

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 64 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی)وصف اهل دنیا

۶۴-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )أَهْلُ الدُّنْیَا کَرَکْبٍ یُسَارُ بِهِمْ وَ هُمْ نِیَامٌ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 61 دکتر آیتی

 و فرمود (ع):

مردم دنيا چون كاروانيانى هستند كه مى‏ برندشان و آنها در خواب‏اند.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

 

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 63 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی)

۶۳-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )الشَّفِیعُ جَنَاحُ الطَّالِبِ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 60 دکتر آیتی

و فرمود (ع):

شفاعت كننده، براى كسى كه طالب چيزى است، چونان بال است براى پرنده.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

 

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 62 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی)

۶۲-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )إِذَا حُیِّیتَ بِتَحِیَّهٍ فَحَیِّ بِأَحْسَنَ مِنْهَا وَ إِذَا أُسْدِیَتْ إِلَیْکَ یَدٌ فَکَافِئْهَا بِمَا یُرْبِی عَلَیْهَا وَ الْفَضْلُ مَعَ ذَلِکَ لِلْبَادِئِ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 59 دکتر آیتی

و فرمود (ع): چون تو را درود گفتند، در پاسخ، درودى بهتر گوى و چون دستى از سر احسان به سوى تو دراز شد، به احسانى بيشتر، پاداشش ده و فضيلت از آن كسى است كه آغاز كرده است.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

 

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 61 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی)زن

۶۱-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )الْمَرْأَهُ عَقْرَبٌ حُلْوَهُ اللَّسْبَهِ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 58 دکتر آیتی

و فرمود (ع):

زن كژدمى است كه گزيدنش شيرين است.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

 

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 60 صبحي صالح(ترجمه عبدالمحمد آیتی)گفتار

۶۰-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )اللِّسَانُ سَبُعٌ إِنْ خُلِّیَ عَنْهُ عَقَرَ

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت 57 دکتر آیتی

و فرمود (ع):

زبان، درنده ‏اى است كه اگر به خود واگذارندش، بگزد.

ترجمه عبدالمحمد آیتی