نهج البلاغه موضوعی نکوهش و خودرایى

نکوهش و خودرایى

۱۹۴۷٫ خطر تکیه کردن به راى
قد خاطر من استغنى برایه .
کسى که به راى خود اکتفا کند خویشتن را به خطر افکند. (۱۹۴۰)

۱۹۴۸٫ نابودى راى
اللجاجه تسل الراى .
لجاجت راى را از بین مى برد. (۱۹۴۱)

۱۹۴۹٫ از بین رفتن راى
الخلاف یهدم الراى .
مخالفت کردن راى را ویران مى کند. (۱۹۴۲)

۱۹۵۰٫ بى همانندى خدا
ایاک و مساماه الله فى عظمته ، و التشبه به فى جبروته ، فان الله یذل کل جبار، و یهین کل مختال .
امام على علیه السلام در نامه اى به مالک اشتر فرمود: مبادا در بزرگى و عظمت خداوند با او همچشمى کنى و در جبروت و شکوه او به وى همانندى جویى که خداوند هر جبارى را خوار مى سازد و هر خودبینى را بى مقدار. (۱۹۴۳)

۱۹۵۱٫ نشان نادانى
لا ترد على الناس کل ما حدثوک به : فکفى بذلک جهلا .
هر چه را مردم به تو گویند به نادرستى نسبت مده که این نشان نادانى است . (۱۹۴۴)



۱۹۴۰- حکمت ۲۱۱٫
۱۹۴۱- حکمت ۱۷۹٫
۱۹۴۲- حکمت ۲۱۵٫
۱۹۴۳- نامه ۵۳٫
۱۹۴۴- نامه ۶۹٫

نهج البلاغه موضوعی//عباس عزیزی

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.