نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره 221 متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن ابی الحدید)

حکمت 225 صبحی صالح

225-وَ قَالَ ( عليه‏السلام  )الْعَجَبُ لِغَفْلَةِ الْحُسَّادِ عَنْ سَلَامَةِ الْأَجْسَادِ

حکمت 221 شرح ابن ‏أبي ‏الحديد ج 19

221: الْعَجَبُ لِغَفْلَةِ الْحُسَّادِ عَنْ سَلَامَةِ الْأَجْسَادِ إنما لم يحسد الحاسد على صحة الجسد لأنه صحيح الجسد-  فقد شارك في الصحة-  و ما يشارك الإنسان غيره فيه لا يحسده عليه-  و لهذا أرباب الحسد إذا مرضوا حسدوا الأصحاء على الصحة- . فإن قلت فلما ذا تعجب أمير المؤمنين ع-  قلت لكلامه ع وجه-  و هو أن الحسد لما تمكن في أربابه و صار غريزة فيهم-  تعجب كيف لا يتعدى هذا الخلق الذميم-  إلى أن يحسد الإنسان غيره على ما يشاركه فيه-  فإن زيدا إذا أبغض عمرا بغضا شديدا-  ود أن تزول عنه نعمته إليه-  و إن كان ذا نعمة كنعمته-  بل ربما كان أقوى و أحسن حالا- . و يجوز أن يريد معنى آخر-  و هو تعجبه من غفلة الحساد-  على أن الحسد مؤثر في سلامة أجسادهم-  و مقتض سقمهم و هذا أيضا واضح

ترجمه فارسی شرح ابن‏ ابی الحدید

حكمت (221)

العجب لغفلة الحساد، عن سلامة الاجساد. «شگفتى از رشك‏بران است كه از سلامت بدنها غافل‏اند.» حسود تا هنگامى كه خود سلامت است، بر سلامت جسمى ديگران رشك نمى‏برد زيرا خودش هم از آن نعمت برخوردار است و معمولا در چيزهاى مشترك حسد برده نمى‏ شود و بدين سبب است كه حسودان چون بيمار مى‏ شوند به سلامت ديگران رشك مى‏ برند.

و جايز است كه اين سخن را به گونه ديگرى معنى كرد و آن شگفتى از بى‏ خبرى حسودان از اين موضوع است كه رشك بردن موجب بيمارى خودشان و زايل شدن سلامت ايشان است و اين معنى هم روشن است.

جلوه تاریخ در شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدیدجلد 8 //دکتر محمود مهدوى دامغانى

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.