نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۶۵ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)سه کلمه

شرح ابن‏ میثم

۳۶۵- و قال علیه السّلام ثلاث کلمات: الرُّکُونُ إِلَى الدُّنْیَا مَعَ مَا تُعَایِنُ مِنْهَا جَهْلٌ- وَ التَّقْصِیرُ فِی حُسْنِ الْعَمَلِ- إِذَا وَثِقْتَ بِالثَّوَابِ عَلَیْهِ غَبْنٌ- وَ الطُّمَأْنِینَهُ إِلَى کُلِّ أَحَدٍ قَبْلَ الِاخْتِبَارِ لَهُ عَجْزٌ

إحداها: الرکون إلى الدنیا مع ما تعاین منها جهل
أى بما ینبغی أن یرکن إلیه ممّا لا ینبغی.

الثانیه: و التقصیر فی حسن العمل إذ اوثقت بالثواب علیه غبن
أى مستلزم للغبن و هو ترک ما یوفّق به من الثواب الکثیر فی مقابله العمل الیسیر له، و فیه إیماء إلى أنّ مبدء التقصیر فی حسن العمل عدم الوثوق بالثواب الموعود فی الآخره.

الثالثه: و الطمأنینه إلى کلّ أحد قبل الاختبار عجز
أى عن البحث عمّن ینبغی السکون إلیه و عن وضعه موضعه. و نفّر عن الرکون إلى الدنیا بما یلزمه من الجهل، و عن التقصیر فی حسن العمل بما یلزمه من الغبن، و من الطمأنینه إلى کلّ أحد بما یلزمها من العجز.

مطابق با حکمت ۳۸۴ نسخه صبحی صالح

ترجمه فارسی شرح ابن‏ میثم

۳۶۵- امام (ع) فرموده است (سه کلمه)
الرُّکُونُ إِلَى الدُّنْیَا مَعَ مَا تُعَایِنُ مِنْهَا جَهْلٌ- وَ التَّقْصِیرُ فِی حُسْنِ الْعَمَلِ- إِذَا وَثِقْتَ بِالثَّوَابِ عَلَیْهِ غَبْنٌ- وَ الطُّمَأْنِینَهُ إِلَى کُلِّ أَحَدٍ قَبْلَ الِاخْتِبَارِ عَجْزٌ

ترجمه

«دلبستگى به دنیا به دلیل آنچه از دنیا مى ‏بینى نادانى و کوتاهى در کار خیر با این که به پاداش آن اطمینان دارى، زیان کارى، و اعتماد کردن به هر کس پیش از آزمایش وى، درماندگى است.»

شرح

۱- دلبستگى به دنیا با آنچه از دنیا مى ‏بینى نادانى است، یعنى: به دلیل آنچه که سزاوار اعتماد است عوض آنچه که نباید اعتماد کرد.

۲- کوتاهى در کار نیک با وجود اطمینان به پاداش آن، زیانکارى است، یعنى: مستلزم ضرر و زیان و ترک پاداش زیاد در برابر عمل کم مى‏ باشد در این عبارت اشارتى است بر این که ریشه کوتاهى در کار نیک، اطمینان نداشتن به پاداشى است که در آخرت وعده داده ‏اند.

۳- اعتماد به هر کس پیش از آزمودنش، از درماندگى است. یعنى درماندگى از کاوش در مورد کسى که به او اعتماد ورزد، و اعتماد بجا داشته باشد.

امام (ع) از اعتماد به دنیا به دلیل آن که لازمه چنین اعتمادى نادانى است، و همچنین از کوتاهى در کار نیک به دلیل این که لازمه آن زیانکارى است، و همین طور از اعتماد به هر کسى، به دلیل این که لازمه آن درماندگى است، بر حذر داشته است.

ترجمه‏ شرح‏ نهج‏ البلاغه(ابن‏ میثم)، ج۵ // قربانعلی  محمدی مقدم-علی اصغرنوایی یحیی زاده

بازدیدها: ۵۷

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *