نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۲۳۷ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن میثم)

شرح ابن‏ میثم

۲۳۷- و قال علیه السّلام: مَرَارَهُ الدُّنْیَا حَلَاوَهُ الْآخِرَهِ- وَ حَلَاوَهُ الدُّنْیَا مَرَارَهُ الْآخِرَهِ

المعنى

أى مستلزمه لها. و استعار لفظى الحلاوه و المراره للذّه و الألم، و ظاهر أنّ آلام الدنیا اللازمه عن ترک لذّاتها و عدم الالتذاذ بها طلبا للآخره و شوقا إلى ثوابها مستلزمه لحلاوه الآخره و لذّاتها، و کذلک الابتهاج للذّات الدنیا یستلزم الغفله عن الآخره و ترک العمل لها و ذلک مستلزم لعذابها و مستعقب لشقاوتها.

مطابق با حکمت ۲۵۱ نسخه صبحی صالح

ترجمه فارسی شرح ابن‏ میثم

۲۳۷- امام (ع) فرمود: مَرَارَهُ الدُّنْیَا حَلَاوَهُ الْآخِرَهِ- وَ حَلَاوَهُ الدُّنْیَا مَرَارَهُ الْآخِرَهِ

ترجمه

«تلخى دنیا باعث شیرینى آخرت، و شیرینى دنیا باعث تلخى آخرت است».

شرح

یعنى اینها لازم و ملزوم یکدیگرند. کلمه «حلاوت شیرینى» و «مرارت تلخى» را استعاره براى لذّت و رنج آورده است، بدیهى است که رنجهاى دنیا پیامد ترک لذّتهاى دنیا- و به منظور آخرت خواهى و میل به اجر اخروى است که خود باعث شیرینى و لذّت اخروى مى‏باشد- و استفاده نبردن از لذّتهاى دنیاست. و همچنین برخوردارى از لذّتهاى دنیا باعث غفلت از آخرت و ترک عمل اخروى است، و این خود باعث عذاب در آخرت مى‏شود و شقاوت اخروى را در پى دارد.

ترجمه‏ شرح‏ نهج‏ البلاغه(ابن‏ میثم)، ج۵ // قربانعلی  محمدی مقدم-علی اصغرنوایی یحیی زاده

بازدیدها: ۳۱

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.