نهج البلاغه نامه ها نامه شماره ۶۷ شرح میر حبیب الله خوئی(به قلم علامه حسن زاده آملی )

نامه ۶۸ صبحی صالح

۶۸- و من کتاب له ( علیه ‏السلام  ) إلى سلمان الفارسی رحمه الله قبل أیام خلافته‏

أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّمَا مَثَلُ الدُّنْیَا مَثَلُ الْحَیَّهِ لَیِّنٌ مَسُّهَا قَاتِلٌ سَمُّهَا فَأَعْرِضْ عَمَّا یُعْجِبُکَ فِیهَا لِقِلَّهِ مَا یَصْحَبُکَ مِنْهَا وَ ضَعْ عَنْکَ هُمُومَهَا لِمَا أَیْقَنْتَ بِهِ مِنْ فِرَاقِهَا وَ تَصَرُّفِ حَالَاتِهَا

وَ کُنْ آنَسَ مَا تَکُونُ بِهَا أَحْذَرَ مَا تَکُونُ مِنْهَا فَإِنَّ صَاحِبَهَا کُلَّمَا اطْمَأَنَّ فِیهَا إِلَى سُرُورٍ أَشْخَصَتْهُ عَنْهُ إِلَى مَحْذُورٍ أَوْ إِلَى إِینَاسٍ أَزَالَتْهُ عَنْهُ إِلَى إِیحَاشٍ وَ السَّلَامُ

شرح وترجمه میر حبیب الله خوئی ج۲۰  

المختار السابع و الستون و من کتاب له علیه السلام الى سلمان الفارسى رحمه الله قبل أیام خلافته‏

أما بعد، فإنما مثل الدنیا مثل الحیه، لین مسها قاتل سمها، فأعرض عما یعجبک فیها لقله ما یصحبک منها، و ضع عنک همومها، لما أیقنت به من فراقها، و تصرف حالاتها، و کن آنس ما تکون بها أحذر ما تکون منها، فإن صاحبها کلما اطمأن فیها إلى سرور أشخصته عنه إلى محذور [أو إلى إیناس أزالته عنه إلى إیحاش، و السلام- شرح المعتزلی-].

اللغه

(أشخصته): أذهبته.

الاعراب‏

لین: خبر مقدم و مسها: مبتداء مؤخر و کذا ما بعدها و کلتا الجملتین بمنزله عطف البیان لقوله علیه السلام «مثل الدنیا مثل الحیه» فترک فیهما حرف العطف و وصل بینهما و بینها، کن آنس ما تکون- إلخ-: قال ابن میثم: ما مصدریه و آنس ینصب على الحال و أحذر خبر کان.

أقول: و الأولى جعل آنس و أحذر خبرا واحدا لکان، فیکون من قبیل قولهم «الرمان حلو حامض».

المعنى‏

قال الشارح المعتزلی «ص ۳۹ ج ۱۸ ط مصر»: و کان‏ سلمان‏ من شیعه علی‏ علیه السلام‏ و خاصته و تزعم الامامیه أنه أحد الأربعه الذین حلقوا رؤوسهم و أتوه متقلدی سیوفهم فی خبر یطول.

و قد روى من حدیث ابن بریده عن أبیه أن رسول الله صلى الله علیه و آله قال: أمرنی ربی بحب أربعه، و أخبرنی أنه یحبهم: علی و أبوذر و المقداد و سلمان.

الترجمه

از نامه‏اى که آن حضرت علیه السلام پیش از دوران خلافتش به سلمان فارسى- رحمه الله- نگاشته:

أما بعد، همانا دنیا مارى را ماند نرم اندام و زهر آگین، از آنچه‏ اش که خوشت آمد روى بر گردان و دورى گزین که بسیار بى ‏وفا است و اندکى با تو همراه مى ‏شود، هیچ اندوه دنیا را مخور، چه بخوبى مى‏ دانى از تو جدا مى ‏شود و دیگر گونیها دارد، هر گاه بیشتر با او انس گرفتى و دل آرام تو شد بیشتر از او در حذر باش و بترس، زیرا یار دنیا هر چه بشادى آن دلبند و خاطر جمع باشد او را بمشکل و محذور پرتاب مى ‏کند، و هر گاه بارامش او مطمئن شود او را بهراس مى ‏افکند.

منهاج ‏البراعه فی ‏شرح ‏نهج ‏البلاغه(الخوئی)//میر حبیب الله خوئی

بازدیدها: ۱۰

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.